Nadat ik hier eerder een vertaling van het Engelse AutoExpress heb geplaatst, was het nu aan mij zelf om met de Peugeot 308 SW te rijden. De keuze viel op de 308 SW 1.2 PureTech 130 vanwege de nieuwe 1.2 driecilinder.

Met dank aan Peugeot Nederland kon ik een aantal dagen beschikken over een 308 SW Première 1.2 PureTech (e-THP) met 130 pk. Inclusief reclamestickers trouwens: leuk voor Peugeot, beetje jammer voor de foto’s.

Design

Test Peugeot 308 SW 1.2 Puretech (zijkant)Peugeot heeft na de kritieken op de vorige 308 voor een meer behouden styling gekozen. Met name de gapende mond aan de voorkant heeft het veld moeten ruimen, maar de neus van de nieuwe 308 is nu wel een beetje anoniem geworden. Had best een tikkeltje gedurfder mogen zijn. De wielbasis van de SW is ten opzichte van de hatchback toegenomen, en de station oogt dan ook wat langgerekter. In het zwart met een paar mooie velgen is het al met al best een chique verschijning; je hoeft je niet (meer) te schamen naast een dikke Duitser. Ik bedoel dan een dikke Duitse auto hè, voor de volledigheid.

Jerommeke

Fijne 1.2 driecilinder

Fijne 1.2 driecilinder

Een van de redenen waarom ik met deze Peugeot wilde rijden is de relatief nieuwe 1.2 driecilinder benzine mét turbo die onder de motorkap ligt. Nadat Ford veel lof kreeg voor hun 1.0 Ecoboost, zal Peugeot gedacht hebben: dat kunnen wij ook. En Peugeot’s interpretatie van een krachtige, kleine driecilinder is heel aardig gelukt; het kleine krachtpatsertje levert 130 pk en 230 Nm en is gewoon een fijn motortje, maar daarover later meer.

De handbak van deze 130 pk-motorvariant heeft 6 versnellingen. De 110-pk versie van de 1.2 heeft er slechts 5. Dieu mag weten pourquoi, maar het is maar dat je het weet. Nog wat meer cijfers: in de lease is de benzineversie met 17 inch velgen goed voor 20% bijtelling (mits voor 1-1-2015 geregistreerd, tenzij je voor de versie met 16 inch velgen gaat), dankzij zijn uitstoot van 115 gram CO2. De meeste leaserijders kiezen echter voor de 1.6 BlueHDI diesel, want die heeft 85 gram uitstoot en dus 14% bijtelling.

Instappen: voorin

Als je instapt valt behalve de fijne stoelen op dat de interieurkwaliteit ten opzichte van de vorige 308 een grote stap voorwaarts heeft gemaakt. Bovendien deed het interieur in dit testexemplaar ruim aan omdat er een groot panoramadak in de auto zat, wat veel licht schept in de auto. Superleuk natuurlijk als je gezin ook naar boven naar buiten kan kijken, maar het kost wel wat hoofdruimte.

Apart dashboard

Apart dashboard

In tegenstelling tot het vrij behouden gestileerde exterieur hebben die maffe Fransen zich uitgeleefd in het interieur. Ze noemen het “i-Cockpit”. Wat er apart aan is? De toerenteller draait bijvoorbeeld tegen de klok in. Even wennen. Even wennen is ook het heel kleine stuurtje. Dat maakt het mogelijk om over het stuur heen de tellers te bekijken. Tijdens de introductie op de IAA in Frankfurt 2013 vond ik dat helemaal niks, nu ik er mee gereden heb vond ik het eigenlijk een prima oplossing. Je houdt je blikveld beter op de weg als je op de tellers kijkt. Met mijn 1m84 en de stoel in de laagste stand zag ik de tellers prima, maar je moet zelf ervaren hoe het voor jou werkt.

Bijna alle knoppen uit de middenconsole zijn verdwenen en digitaal gemaakt op een groot multimediascherm. De middenconsole doet dan ook erg strak en opgeruimd aan. Dat je eerst een touchscreen moet bedienen om bij de airco te komen vond ik geen probleem. Je stelt de airco in mijn beleving toch niet zo vaak in. Bovendien: iedereen is tegenwoordig toch gewend aan tablets. Reken er maar op dat meer auto’s in de toekomst grote centrale schermen gaan gebruiken in plaats van knoppen. De Tesla Model S doet dat nu al, en de nieuwe Volvo XC90 ook.

Wat door het kleine stuurtje echter totaal aan het oog onttrokken is, is de hendel voor de cruisecontrol. Dus die moet op de tast, wat enige gewenning vergde. Wat ik ook niet prettig vond, was dat de aluminium pookknop bloedheet werd als je de auto in de zon parkeerde. En nee, het panoramadak stond niet open.

Instappen: achterin

Achterbank

Achterbank

De station is een stuk langer dan de hatchback, en de beenruimte achterin zou met 3 cm toegenomen moeten zijn. De ruimte op de achterbank vond ik desondanks tegenvallen. Ik kon achter mezelf zitten (1m84), maar dat ging niet van harte. Ok, ik heb lange benen, dus de bestuurdersstoel staat best ver naar achteren. Maar dat doe ik ook in andere auto’s en ik verwachtte gewoon meer beenruimte achter mezelf.

De leuning van de achterbank staat bovendien relatief rechtop, dus ik vond het al met al lastig om een goede zitpositie te vinden achterin. Ik zou persoonlijk liever wat meer ruimte op de achterbank hebben, wat lager en iets schuiner willen zitten. Dan maar wat minder bagageruimte.

Dé ruimteklapper van de 308 is namelijk deze bagageruimte. Met 610 liter (zonder reservewiel) is hij één van de ruimsten in zijn klasse. Als je de achterbankdelen met de handige hendels vanuit de kofferbak plat hebt gelegd, kun je er zo maar 1660 liter in kwijt. Dat is een hoop. Als je méér nodig hebt, moet je echt stoppen met kinderen maken…

Rijden maar

De 130 pk sterke 308 is een prettig rijdende auto. Jerommeke voorin voelt lekker krachtig aan en maakt de auto gewoon vlot, geholpen door het feit dat de nieuwe 308 lichter is dan zijn voorganger. Het blijft leuk, zo’n kleine driecilinder die er flink aan trekt. Een kruissnelheid van 160 op de Autobahn is dan ook geen enkel probleem. Het motorgeluid is zelfs bij die snelheid nauwelijks hoorbaar. Knap gedaan.

De motor draait mooi rond, kent geen opvallende vibraties en is in de auto nauwelijks hoorbaar. Natuurlijk hoor je hem wel als je richting het rode toerengebied gaat, maar dan klinkt het torretje nog best leuk ook. Met recht een lekker motortje dat de oude turboloze 1.6 snel doet vergeten.

De versnellingsbak vind ik minder geweldig. Hij schakelt wel precies, maar een beetje hakerig en heeft vrij lange slagen. Niet storend, maar een sportieve rijder wil sneller kunnen schakelen.

De Peugeot is comfortabel; het motor- en rolgeluid is prima gedempt en met name dat laatste is wel eens anders. De vering is comfortabel, en dat is een prettige afwisseling tussen al die straf afgeveerde modellen die zich als sportief profileren. Dat kun je de Fransen wel toevertrouwen.

17 inch Rubis-velgen

17 inch Rubis-velgen

Als je wilt dat je gezin lekker comfortabel vervoerd wordt en je niet bij elke drempel tegen het dak zit is dit onderstel top. Ik zou daarom ook niet groter gaan dan de 17 inch wielen die onder de testauto liggen. Je voelt met deze wielen al wel de oneffenheden in het wegdek, maar het wordt nooit oncomfortabel en ze staan de auto goed.

De 308 SW stuurt vrij licht, maar ook behoorlijk direct, geholpen door het kleine stuurtje. Bochtenridders zullen deze uitvoering echter toch niet sportief genoeg vinden. Daarvoor voelen besturing en onderstel te afstandelijk. Wellicht dat de 308 R de Fransman een ander gezicht kan geven. Als die uitkomt moeten we Peugeot Nederland maar weer eens lief aankijken…

Gadgets

Panoramadak

Panoramadak

De testauto was goed uitgerust met het optiepakket “Première” en nog wat extra’s (zie onderaan). Leuk om mee te spelen, maar in de praktijk kan ik niet alle gadgets als perfect bestempelen. Zo kreeg ik van de actieve cruise control een beetje een jojo-gevoel: te veel correctie en niet snel genoeg reageren als er weer opgetrokken kon worden. De afstand tot de voorligger zette ik daarom wat kleiner (1,5 i.p.v. 2 seconden), maar die werd telkens gereset bij het instappen en uitzetten gaat niet. Dergelijke geluiden klinken ook van Peugeot-rijders op internetfora. Ruimte voor verbetering dus.

Het zicht rondom is goed, maar de parkeersensoren heb je toch hard nodig als je achteruit aan het inparkeren bent. De Keyless-entry (ook wel Kessy genoemd) is ook erg handig; als je de autosleutel bij je draagt, springt de auto open als je je hand op de deurklink legt. Vervolgens kun je ook gewoon de auto starten. Het is niet eens zo heel lang geleden dat een dergelijk systeem alleen op hele dure auto’s te vinden was, maar nu kunnen wij, het plebs, er ook van genieten, voor een fractie van de prijs.

Gestoord werd ik echter van de meervoudige verkeersmeldingen op het navigatiesysteem. Tien keer per ongeval was geen uitzondering. Die heb ik dus maar uit gezet, maar dat wil je eigenlijk niet. Wellicht dat Peugeot bovenstaande issue met een software-update kan finetunen.

Infotainment-scherm

Infotainment-scherm

De connectivity was verder prima: iPhone-connectie met streaming audio, apps die communiceren met de auto (zie ook foto’s onderaan). Leuk om je mee bezig te houden en de geluidskwaliteit van de speakers viel niet tegen. Als je het beter wilt, kun je trouwens voor 500 euro upgraden naar een Denon-geluidssysteem (alleen op de Allure).

Verder heb ik vaak ruzie met ruitenwissers met regensensor. Ook in deze Peugeot. Ze wissen gewoon niet wanneer ik het zou doen en zijn overactief wanneer ik het niet nodig vindt. Gelukkig kan dat uit.

Vroem, vroeeem

Middenconsole

Middenconsole

Een aparte vermelding waardig is het optionele Driver Sport Pack. Met deze optie krijg je een “Sport”-knop tussen de voorstoelen. Deze moet de auto sportiever aan doen voelen. Dat doet het ook; de tellers springen op rood, je krijgt extra meters in je dashboard, het gaspedaal wordt hitsiger, de besturing zwaarder en het motorgeluid luider. Net echt, want feitelijk wordt de auto er niet sneller op, het lijkt alleen zo.

Dat is trouwens de nieuwste trend: motorgeluid maken dat er eigenlijk niet is. Via de speakers van de radio dus, BMW doet het ook, onder andere bij de i8. Je hebt het bijna niet in de gaten. Best knap gedaan, maar je wordt natuurlijk genept waar je bij zit. Ik heb ter illustratie een videootje gemaakt, wat je hieronder kunt bekijken.


Verbruik

Dé reden dat fabrikanten nu massaal voor 3-cilinders gaan is natuurlijk het lagere verbruik en dito uitstoot. Dat zou in dit geval volgens Peugeot moeten liggen op gemiddeld 1 op 21.

Ik kan je vast verklappen: dat ga je niet halen, tenzij je rijdt als een oma met een blok hout onder je gaspedaal. Op de verschillende verbruikssites zijn nu nog te weinig verbruiksgegevens te vinden, maar ik denk dat je in de praktijk kunt rekenen op een verbruik van rond de 1 op 15, 1 op 16 als je veel trajectcontroles hebt. Dat is netjes te noemen.

Conclusie

De 308 SW is goed bevallen, los van wat geneuzel met accessoires. De motor is een pareltje, en de auto is echt comfortabel. Een fijne, ruime reisauto voor het hele gezin dus, alleen viel de ruimte op de achterbank tegen.

Het moet gezegd worden: het vorige model 308 scoorde niet zo best in de pechstatistieken. Het nieuwe model moet daar verbetering in brengen. Of dat ook zo uitpakt zal de toekomst uitwijzen, maar de kwaliteitsindruk is nu al beter dan de oude.

Pluspunten:

  • Comfortabel
  • Fijne motor
  • Mooi afgewerkt
  • Goed uitgerust

Minpunten:

  • Zitpositie achterin
  • Versnellingsbak beetje hakerig
  • Werking sommige accessoires niet intuïtief

Foto’s

Specificaties gereden Peugeot 308 SW

  • Motor: 1199 cc drieclinder turbo
  • Vermogen: 130 pk
  • Trekkracht: 230 Nm
  • Massa ledig voertuig 1165 kg
  • Acceleratie 0 – 100: 10,3 s
  • Topsnelheid: 201 km/u
  • Verbruik: 1 op 21 (fabrieksopgave)

De testauto was uitgerust met het optiepakket “Première”. Dit optiepakket is gebaseerd op het niveau “Allure” en heeft als extra uitrusting:

  • 17” lichtmetalen velgen ‘Rubis’
  • Pack Sécurité (actieve cruise control, waarschuwing bij kans op een aanrijding, automatisch noodremsysteem)
  • Keyless Entry & Start
  • Glazen panoramadak
  • Alcantara bekleding
  • 230V aansluiting
  • Mattenset
  • Lendesteun passagiersstoel
  • Deurgrepen buitenzijde met chroomstrip
  • Kleurendisplay in het instrumentenpaneel

Verder was dit exemplaar uitgerust met:

  • Metaallak
  • Driver Sport Pack
  • Achteruitrijcamera met actieve parkeerhulp en dodehoekbewaking
  • CD-speler (incl. Peugeot Connect Nav)

Consumentenprijs testauto: € 29.650. De 308 SW 1.2 130 pk start bij € 24.900.